Monday, April 17, 2006

akong pag-abot sa big apple

ni ace jayssan a. tapulado

dili ko makatuo nga ania na g’yud ko dinhi. pila na ka-tuig ang milabay human ko nagpakli-pakli sa mga karaang pahina sa usa ka libro mahitungod sa new york city ug nakahuna-huna nga kung mabulahan ko, akoang bisitahon.

sa tinuod lang, lahi ra kayo ang new york sa akong nabasahan, nakita sa mga retrato ug nadunggan gikan sa akong mga higala`ng naka-anhi na. dako kaayo ang siyudad, buhi ug daghan kaayo ug mga tawo. tag-as kaayo ang mga estruktura, mura na ug masangko sa kalangitan. ang mga sakyanan kanunay`ng anaa sa kadalanan ug ang tingog sa mga bosena mualingawngaw g’yud. ang sama nako nga dili taga-dinhi maihas g’yud.

niining mga orasa nga ako nagsulat, sakay ang usa ka taksi nga bombay ang drayber, bag-o lang ni-lubog ang adlaw. nag-anam-anam na usab ka-tugnaw. mao giputos ko akong kaugalingon aning akong balon nga dyakit. nagkadaghan na ‘pud ang mga tawo nga nagdali ug labang sa dalan. nag-lumba siguro ug panguli. ug ang mga dekolor nga mga suga nga gitawag ug neon lights, nag-usa-usa na ug paniga.
layo pa ang hotel na akong temporaryong puy-an sa akong pag-bisita dinhi. ug ang bombay na akong nasakyan gikan sa erport, grabe ang katabian.

“iz diz ye fest taim in noo yek, miz?” iyang pangutana.

“yes, it is.”

“noo yek iz big citi. meni pipel, meni pipel! ye no, i hav fren who new hir an…”

ug mao kadto ang sinugdanan sa wala’y kahumanang istorya sa bombay mahitungod sa iro sa iyang amigo nga gi-pusil sa mga batan-ong negro.

sa tinuod lang, usa sa mga rason nga ni-larga ko kay aron maka-ikyas sa litaniya sa yawyaw sa akong estrikto kaayo'ng mga ginikanan. pero nahinumdum na man hinuon ko sa akong amahan nga kanunay magbula-bula ang baba sa kasaba samtang ihatod ko sa eskwelahan. ang nakalahi lang, dili pangasaba kining sa bombay. mao mutando nalang ko sa tanan niyang isulti, bisan naglisod ko ug sabot sa iyang binumbay nga ininglis.

ugma, mag-kita mi sa akong suod nga amigo nga si paul. ingon siya iyaha ko’ng ubanan ug suroy dili lang sa new york, kungdi apil na sa mga lugar sa amerika nga gusto ko maadtuan. si paul ang gisaligan sa akong mga ginikanan nga mukuyog ug mubantay nako sa akong duha ka-buwa'ng kagawasan sa amerika…

ni-saad ko sa akong kaugalingon nga samtang ania ko dinhi, maglingaw-lingaw g’yud ko. panagsa ra kaayo ko makagawas sa akong tangkal mao’ng magkiat g’yud ko. ug ang new york, nga usa sa pinakahinamang siyudad sa kalibutan, ang hustong lugar nga akong natugpahan.

dili na ko makahuwat nga masugdan ang akong eksplorasyon sa new york, pero pag-abot ko sa hotel unya, magpahuway una ko. laay ang biyahe padulong dinhi. dili lalim. dili g’yud.

2 Comments:

Anonymous miss_perfect said...

i can hear you already: "yu know, in er kentri, we eat rats."
hahaha!

9:53 PM  
Blogger aCey said...

at least naa'y nakahuna-huna ug comment. that is so fetch.

1:16 PM  

Post a Comment

<< Home