Thursday, April 27, 2006

Lab Litir (suwat sa gugma??) sinulat ni Katrina Balmaceda

Meme,

Pagmata nako ganihang buntag, nawala na ka sa akoang tupad. Asa kaha ka? Ninaog ko sa akong kusina kay basin ga luto ka og pamahaw.

Lami kaayo ka muluto. Kahinumdum na ko karun. Lami sad paminawon ang pagkanta-kanta nimo samtang mag init ka og pan ug mag ihaw ka og kanding. Tam-is sa akoang dalunggan.

Dako na kaayo ang akoang tingsi... apan, wala ka sa kusina. Nakulbaan ko. Nibalik kaha ka didto?

Ni adto ko sa merkado. Basin diay, nangumpra ra ka o nakipagkita sa imohang mga higala. Pero, natingala ko pag pangutana nako sa mga istambay kung nakakita ba sila nimo, kay gi tubag ko nila og, “Gi bayaan nasad ka? Buwagi na na, bai, uy. Ka daghan ra’g gwapa nga birhen diha.“ Daghan lagi, daghan... pero wala’y usa kanila na angayan mu sul-ob sa akoang singsing.

Sa templo, sa iskina, sa mga pungko-pungko’g ukay-ukay, sa plasa, sa mga tsismosang silingan, gipangita tika tibuok adlaw, sama sa usa ka iskwater nga nawad-an sa iyahang nalimos nga singko pesos. Gihimo ko nimo’g kataw-anan. Ug karun, alas onse na. Sa ubang parte sa syudad, bag-o pa nisugod ang gabii. Kahibalo ko, sa diha nga mga sulok sa syudad tika makit-an. Dili ko.

...

Duha na ko ka oras nga ga higda, ga tuwang-tuwang, ga bangon-bangon. Kahibalo gayud ko kung asa ka pangitaun. Bahala ka diha. Kung ganahan kang magpaulipon, padayun sa imohang kaagi.

...

Alas dos y medya na sa sayong buntag. Dili ma antos sa akoang mga tiil, ug gidala ko niini didto... didto sa imohang tambayan ug trabahoan kadtung wala pa ta nagkaila. Biyernes na sa kadlawn karun. Biyernes sa kadlawn sad ta unang nagkita. Didto.

Paita. Naa gyud ka.

Nisulod ko, puwa sa kaulaw ug kalagot. Gikataw-an kos mga waitress: “Na unhan na ka, part.”

Imohang dagway, puno’g makeup. Imohang buhok, kalkagon. Imohang gi sul-ob, mubo, sinaw-sinaw ug baduy. Nagsayaw-sayaw ka kadyut… dayun ninaog sa stage padulong sa usa ka lalaking naghuwat. Giakbayan ka niya sa hawak, ug nilakaw mo padulong sa kangitngit…

...

Aduna’y isturya na inig alas tres unyang hapon, ibaligya na daw ka sa imohang amo. Ug gamay ra daw ang nag-andam na muluwas kanimo.

Sige, padayun pa sa imohang gibati.

...

Ako, naghakot ko sa imohang mga butang ug tanang gamit sa balay na makapahinumdum nako kanimo. Gipanghakot sad nako ang akoang mga butang. Kahilangan, hasta ang balay, mahalin sad karong adlawa sa wala pa’y alas tres sa hapon.


Ako’y mupalit sa imohang kaluwasan. Wala na’y lain pang makatubos kanimo... gawas nako.


Biyernes. Alas tres. Maako na gyud ka balik.


Imohang bana,

Jose




(gibasihan sa tinuod na love story ni Oseas ug Gomer sa Israel sa 8th century B.C..)

4 Comments:

Anonymous Pensador said...

samtang gbasa nko ang maong lab litir, "pretty woman" nga salida dayon ang nsulod sa ako alimpatakan. hehe.. touchy. thumbs up! :)

12:05 AM  
Anonymous balma said...

thanks, b-- i mean, pensador! :-D

6:37 PM  
Blogger aCey said...

uuuy... pang-romance of the ages kaayo... bisaya version ug sentiment. (sakto ba?) ^_^

11:42 AM  
Anonymous balma said...

hahaha. di gyud ko ka get over sa romance of the ages!! nag email gyud mi author ana! si matt something.

this love letter doesn't even begin to compare to romance of the ages... ;-)

11:40 PM  

Post a Comment

<< Home